Kaartspellen voor 2 spelers om plezier te hebben met een vriend
Kaartspellen voor 2 spelers zijn een uitstekende manier om quality time door te brengen met een dierbare, terwijl je geniet van de spanning van een kleine vriendschappelijke competitie. Het is ook niet moeilijk om een spel te vinden dat bij de smaak van beide spelers past. Er zijn meerdere spellen om uit te kiezen met verschillende doelen, regels en spanningsniveaus.
Als je op zoek bent naar ideeën voor kaartspellen voor 2 spelers om met een vriend of familielid te spelen, dan zijn hier een paar die je zouden kunnen interesseren.
Memory
Memory is een klassiek kaartspel dat iedereen wel kent. Hoewel de traditionele versie een gewoon kaartspel gebruikt, is het spel uitgegroeid tot een leerhulpmiddel dat ouders en leerkrachten gebruiken om kinderen te helpen hun geheugen te trainen.
Idealiter is het een kaartspel voor 2 spelers. Er kunnen ook meer spelers worden toegevoegd, maar hoe hoger het aantal, hoe sneller het spel eindigt en hoe minder tijd elke speler krijgt om te spelen.
De speelwijze is eenvoudig. Leg alle kaarten met de beeldzijde omlaag op tafel. Elke speler draait vervolgens twee kaarten tegelijk om. Als ze een paar vormen, mag de speler ze pakken en krijgt hij nog een beurt. Zo niet, dan worden de kaarten weer met de beeldzijde omlaag gedraaid.
De speler die de meeste paren verzamelt, wint het spel.
War
War is een van de meest beroemde kaartspellen voor 2 spelers ter wereld, omdat het leuk en makkelijk te spelen is. Het doel is rechttoe rechtaan: verzamel alle kaarten om het spel te winnen.
De kaarten worden gelijkelijk tussen de spelers verdeeld. Zonder ernaar te kijken moeten ze die met de beeldzijde omlaag op tafel stapelen. Vervolgens trekken de spelers de bovenste kaart uit elke stapel en leggen die met de beeldzijde omhoog naast de oorspronkelijke stapel. De kaart met de hoogste waarde wint, en de speler mag beide kaarten met de beeldzijde omhoog pakken en onderop zijn stapel leggen. Als de spelers twee kaarten met dezelfde waarde trekken, dan is het oorlog!
Ze moeten twee kaarten uit hun stapel trekken en de ene met de beeldzijde omlaag en de andere met de beeldzijde omhoog op tafel leggen. De speler met de hoogste kaart met de beeldzijde omhoog wint de oorlog en mag de zes kaarten pakken (de twee die tot de oorlog leidden, plus de twee met de beeldzijde omlaag, plus degene die “vochten”).
Egyptian Rat Screw
Egyptian Rat Screw is een snelheidspel. Het doel is om het hele kaartspel, inclusief de jokers, te verzamelen om het spel te winnen.
Het kaartspel wordt gelijkelijk tussen de spelers verdeeld en ze moeten hun kaarten zonder ernaar te kijken met de beeldzijde omlaag stapelen. Vervolgens draait elke speler een kaart om en legt die met de beeldzijde omhoog op een stapel in het midden van de tafel. Als een speler een plaatjeskaart (heer, vrouw, boer) of een aas omdraait, moet de volgende speler er ook zo een bovenop leggen, enzovoort. Wanneer de reeks wordt onderbroken, wint de laatste speler die een plaatjeskaart of een aas heeft gespeeld de kaarten in de middenstapel en mag hij ze in zijn stapel leggen.
Spelers kunnen ook één of meer slap-regels aan het spel toevoegen. In dat geval definiëren ze vóór de start van het spel een bepaalde kaart en/of reeks, en wanneer deze in de middenstapel verschijnen, mogen alle spelers er hun hand op slaan. De snelste wint de stapel.
Crazy Eights
Crazy Eights kan door twee of meer spelers worden gespeeld. De speelwijze lijkt op die van UNO, en het doel is ook om de eerste te zijn die al zijn kaarten kwijtraakt.
Voor 2 spelers krijgt elk 7 kaarten, en de resterende worden in een voorraadstapel gelegd. De eerste speler legt een kaart met de beeldzijde omhoog in het midden van de tafel. De tweede moet de kleur of de waarde/het figuur matchen. Een speler kan bijvoorbeeld elke schoppenkaart of een heer van een andere kleur bovenop een schoppenheer leggen.
De achten zijn jokers. Ze kunnen bovenop elke kaart op tafel worden gelegd (ongeacht kleur en figuur), en de speler mag de kleur kiezen die de volgende speler moet spelen.
Trash
Trash is een van de kaartspellen voor 2 spelers dat makkelijk kan worden aangepast voor meer spelers door een tweede kaartspel toe te voegen. Voor twee spelers gebruikt het echter slechts één standaard kaartspel van 52 kaarten. Het doel is om een opstelling te bouwen met een reeks genummerde kaarten (van aas tot 10).
In dit spel zijn de boeren jokers en maken de heren en vrouwen de beurt van de speler af. De resterende kaarten hebben hun nominale waarde (de aas telt als nummer 1).
Elke speler krijgt 10 kaarten en mag er niet naar kijken. Ze moeten ze met de beeldzijde omlaag op tafel leggen in twee rijen van vijf kaarten elk.
De extra kaarten worden met de beeldzijde omlaag op tafel gestapeld en vormen de voorraadstapel.
De eerste speler trekt een kaart uit de voorraadstapel. Als het een genummerde kaart is, kan hij die (met de beeldzijde omhoog) op de juiste plek in zijn opstelling leggen, ter vervanging van de kaart die daar met de beeldzijde omlaag ligt. Als de vervangen kaart ook genummerd is, kan de speler zijn opstelling blijven opbouwen. Ze verliezen hun beurt alleen wanneer een heer of vrouw verschijnt, of als ze een genummerde kaart krijgen die op een plek moet die al bezet is door een kaart met de beeldzijde omhoog. De kaart die niet gespeeld kan worden, wordt met de beeldzijde omhoog op tafel gelegd en vormt de aflegstapel.
De volgende speler kan zijn beurt beginnen door ofwel uit de voorraadstapel te trekken, ofwel de bovenste kaart van de aflegstapel te pakken.
De boeren zijn jokers en kunnen overal in de opstelling worden geplaatst, in plaats van de overeenkomstige genummerde kaart.
Kaartspellen voor 1 speler voor wanneer je alleen bent
Kaartspellen voor 2 spelers zijn ongetwijfeld leuk en een geweldige manier om tijd door te brengen met vrienden en familie. Maar als je zonder partner zit, of als die van jou moe wordt van het spelen terwijl jij nog meer wilt, zijn er ook kaartspellen voor 1 speler waarvan je kunt genieten.
Patiencespellen
Patience is een algemene naam die verschillende spellen voor 1 speler omvat (vandaar de naam Patience). Bij de meeste is het doel om de kaarten op kleur te organiseren, beginnend met de aas en eindigend met de heer. De kaartopstelling en de regels om ze te verplaatsen, variëren echter per spel.
Drie patiencespellen springen eruit als de meest populaire ter wereld:
Klondike - Vaak aangeduid als klassiek Patience of gewoon Patience. De kaarten worden met de beeldzijde omlaag op tafel gelegd en vormen 7 kolommen. Vanaf links heeft de eerste kolom slechts één kaart, de volgende twee, enzovoort, tot de 7e kolom met 7 kaarten. De laatste kaart van elke kolom ligt met de beeldzijde omhoog.
Om de kaarten te verplaatsen, moeten spelers aflopende volgorden maken met afwisselende kleuren (bijv. een rode 5 kan op een zwarte 6 worden gelegd). De kaarten die met de beeldzijde omlaag liggen, kunnen alleen worden omgedraaid door de kaart die erop ligt te verwijderen.
Spider - Gebruikt twee kaartspellen. De kaarten worden met de beeldzijde omlaag op tafel gelegd en vormen 10 kolommen. Vanaf links hebben de eerste 4 kolommen 6 kaarten en de resterende hebben er maar 5. Alleen de laatste kaart van elke kolom ligt met de beeldzijde omhoog. Spelers kunnen alleen aflopende volgorden van dezelfde kleur maken. Alleen voltooide volgorden (van heer tot aas) kunnen naar de basisstapels worden gestuurd.
FreeCell - De kaarten worden met de beeldzijde omhoog op tafel gelegd en vormen 8 kolommen. De eerste 4 kolommen vanaf links hebben 7 kaarten en de resterende hebben elk 6 kaarten. Net als bij Klondike kunnen de kaarten alleen in aflopende volgorde en met afwisselende kleuren worden verplaatst. De tafel heeft ook 4 vrije plekken (cellen) die kunnen worden gebruikt om kaarten tijdelijk te bewaren. Het aantal kaarten dat je tegelijk kunt verplaatsen, hangt af van de beschikbaarheid van deze cellen.
Emperor
Dit kaartspel voor 1 speler gebruikt twee door elkaar geschudde kaartspellen. Om het spel op te zetten, leg je een rij van 10 kaarten met de beeldzijde omlaag. Voeg vervolgens nog twee rijen met de beeldzijde omlaag bovenop de eerste toe en eindig met de vierde rij kaarten met de beeldzijde omhoog. De resterende kaarten worden samen gestapeld en vormen een voorraadstapel.
Het doel is om 8 basisstapels op te bouwen, verdeeld op kleur. Elke basisstapel moet beginnen met een aas en eindigen met een heer.
Spelers kunnen de kaarten verplaatsen om de kaarten die met de beeldzijde omlaag liggen vrij te maken en om te draaien. Kaarten kunnen alleen worden verplaatst door ze bovenop andere te leggen die 1 rang lager zijn en een andere kleur hebben. Een rode 5 kan bijvoorbeeld bovenop een zwarte 4 worden gelegd.
Als er geen zetten meer mogelijk zijn, of als de speler ervoor kiest geen zetten meer te doen, kan er een kaart uit de voorraadstapel worden getrokken. De kaarten worden één voor één getrokken en kunnen aan het tableau of de basisstapels worden toegevoegd wanneer dat mogelijk is. Slechts één doorloop van de voorraadstapel is toegestaan.
Streets and Alleys
In dit spel is het doel om vier basisstapels op te bouwen, één per kleur, in oplopende volgorde (beginnend met de aas en eindigend met de heer). Alle kaarten liggen met de beeldzijde omhoog.
Het spel wordt opgezet door twee kolommen van 4 kaarten elk te maken (de kaarten overlappen elkaar niet), met een lege kolom ertussen. Vervolgens deel je één kaart per rij uit, beginnend met de linkerkolom. Uiteindelijk moet de linkerkolom 7 kaarten per rij hebben, terwijl de rechterkolom 6 kaarten per rij moet hebben. De resterende kaarten worden gestapeld tot een voorraadstapel.
Spelers moeten de basisstapels opbouwen in de lege ruimte tussen de twee kolommen. Het is alleen mogelijk om de buitenste kaarten in elke rij te verplaatsen. Je kunt aflopende volgorden maken (één rang lager op één rang hoger) in elke rij om de kaarten vrij te maken die je nodig hebt om de basisstapels op te bouwen. Kleur en kleuren zijn niet belangrijk voor de volgorden, alleen de waarde van de kaarten.
